Nearshoring vs offshoring – jaka jest różnica? Rozwiń swój biznes!

Granice biznesowe zacierają się, umożliwiając firmom dostęp do specjalistów na całym świecie w celu uzupełnienia luk na lokalnym rynku pracy. Artykuł porównuje dwie strategie outsourcingu.

Nearshoring polega na outsourcingu do geograficznie i kulturowo bliższych regionów, z naciskiem na partnerstwo z ludźmi o podobnej etyce pracy. Offshoring to outsourcing do odległych lokalizacji na świecie. Obie strategie to ukierunkowane podejścia outsourcingowe, a nie tradycyjne oddziały.

Według statystyk dotyczących outsourcingu IT, ponad połowa firm IT zleca pracę sąsiednim krajom, a niemal 90% klientów jest zadowolonych z tego rozwiązania. Firmy unikają bezpośrednich kosztów zatrudnienia, zachowując jednocześnie nadzór nad projektem.

Zdalna współpraca oferuje zalety wykraczające poza tradycyjne ustawienia biurowe. Praca zdalna również to ułatwia – czasami masz więcej kontaktu ze współpracownikiem, z którym rozmawiasz przez Slacka, niż z tym, który pracuje w odległym pokoju.

Outsourcing eliminuje wydatki związane ze sprzętem, operacjami, oprogramowaniem, szkoleniami i przestrzenią biurową. Deweloperzy zyskują możliwości zawodowego rozwoju i umiejętności językowe dzięki pracy przy międzynarodowych projektach.

Nearshoring kładzie nacisk na kompatybilność kulturową i zgodność procesów roboczych. Polska służy tu jako przykład: członkostwo w UE zapewnia standardy ochrony danych, silne uczelnie techniczne kształcą wykwalifikowanych deweloperów, a powszechna znajomość języka angielskiego ułatwia komunikację. Polska zajmuje pierwsze miejsce wśród europejskich destynacji outsourcingowych według A.T. Kearney Global Services Location Index.

Długoterminowy sukces współpracy zależy od zarządzania różnicami kulturowymi i spójnością podejścia do kodowania, a nie tylko od oszczędności kosztów.