Użyj źródła, Luke – co nadchodzi w Ansible v2

Ten artykuł bada Ansible v2, znaczący refaktoryzację narzędzia do automatyzacji infrastruktury. Zamiast kompletnego przepisania, v2 skupiło się na eliminacji długu technicznego nagromadzonego podczas szybkiego tworzenia, przy zachowaniu 100% kompatybilności z playbookami.

Ansible v2 wprowadził strategie wykonywania, pozwalając użytkownikom dostosowywać sposób przetwarzania zadań na wielu hostach. Strategia liniowa zachowuje tradycyjne zachowanie, w którym wszystkie hosty kończą jedno zadanie przed przejściem do następnego. Strategia swobodna umożliwia niezależne wykonywanie zadań na każdym hoście, potencjalnie poprawiając wydajność, gdy zadania mają zmienne czasy ukończenia.

Kolejnym kluczowym dodatkiem była funkcja bloków, zapewniająca możliwości obsługi błędów try/except/finally w playbookach. Pozwala to użytkownikom definiować sekcje rescue i always, które są wykonywane warunkowo lub bezwarunkowo po wykonaniu bloku.

Artykuł zauważa, że v2 przywrócił funkcjonalność include with, umożliwiając parametryzowane dołączanie playbooków, które zostało wycofane w wersji 1.5. Ponadto ulepszone wykrywanie błędów zapewniło wyraźniejsze informacje zwrotne na temat problemów składniowych, w tym konkretnych informacji o linii i kolumnie zamiast niejasnych komunikatów o błędach.

Obserwowano trwające prace nad kompatybilnością z Pythonem 3, choć baza kodu wykazywała oznaki nieregularnego testowania na Pythonie 3 w tamtym czasie.